دوش دیوانه شدم عشق مرا دید بگفت آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو
نمی دونم چه سوزیه این سوز عشق که اینطور هم می سوزونه و هم دوا می کنه. یه موقعی که فکر می کنی چقدر همه چیز تکراری و بیهوده است یک دفعه سر و کله اش پیدا میشه و اونوقت همه چیز معنا دار میشه.
زیبائی ها خودشونو بهت نشون میدن. گلها جلوی چشمت چشمک می زنن و آسمون تو رو سر به هوا می کنه.
اما تا میای به این دنیای قشنگ عادت کنی یکدفعه همه چیز می ریزه به هم. اون میره و باهاش همه قشنگیا !
با خودت عهد می بندی دیگه دل به هیچ کس نبندی. میگی همه آدما مثل همند. یه قصه است که مدام داره تکرار میشه.
اما مگه بدون عشق هم می شه زندگی کرد؟!!
دلم یه عشق همیشگی می خواد. می خوام چشم همیشه چش به راش باشه و دلم همیشه لرزونک نگاش.
یعنی میشه؟ ...
. . . . .
I wish u could know about the fire of love . a fire which burns and cures at the same time.
The time you really feel life is a dull routine , out of the blue love appears and then suddenly every thing seems to change and become meaningful.
When in love, it is as if you see every thing through rose tinted glasses. When in love, beauties happen to be right in front of you and flowers seem to wink at you and sky draws your attention all the time .
But when you start getting used to it , everything goes wrong . love leaves you and so does every beauty.
Then… you promise .you promise yourself not to be in love again . you get pessimistic as if the rose tinted glasses are gone.
This is the story which seems to happen every day . but the question is if it is possible to live without love?
I fancy a love which is a permanent fixture . I fancy a love which makes me live 4 one .
Tell me if you realy think it`s possible ?! ???
