نمی دونم داستان چینی ها و رومی ها رو تو مثنوی خوندی یا نه؟
موضوع از این قراره که پادشاه یه مسابقه نقاشی بین چینی ها و رومی ها برگزار میکنه. دو تا اتاق تو در تو که با یه پرده از هم جدا میشده یکی را میدن به چینی ها یکی هم به رومی ها تا هنر نقاشی خودشونو نشون بدن. چینی ها کلی رنگ و وسیله از شاه می خوان و شروع می کنن به کار روی دیوارای اتاق اما رومی ها در تمام این مدت فقط در و دیوار اتاق رو می سابونن و صیقل می زنن. روز آخر پادشاه میاد و وارد اتاق چینی ها که میشه از هنر چینی ها دهنش از تعجب وا می مونه
شه در آمد دید آنجا نقش ها می ربود آن عقل را و فهم را
بعد دستور میده پرده بین دو اتاق رو کنار بزنن تا کار رومی ها رو هم ببینه. پرده که کنار میره عکس نقاشی های چینی ها روی دیوارای صیقل زده اتاق رومی ها که می افته فضای عجیبی ایجاد می کنه. مثل این که رومی ها همون نقاشی های زیبای چینی ها رو اما خیلی زیبا تر و رویایی ترکشیده باشن.
عکس آن تصویر و آن کردار ها زد بر این صافی شده دیوارها
هر چه آنجا بود اینجا به نمود دیده را از دیده خانه می ربود
شاید تو این داستان، مولوی می خواد بگه که برای عاشق شدن لازم نیست زیادی به خودمون زحمت بدیم و کاری کنیم؛ فقط کافیه دیوارای دلمونو یه صیقل حسابی بزنیم تا عشق که مثل هوا، مثل خدا، همه جا را پر کرده فرصت کنه و خودشو بهمون نشون بده. حالا هر چی بیشتر صیقل بزنیم بیشتر میمونه و همیشگی تر میشه. و اگه یه بار دیدیم عشق از خونه دلمون پر کشیده و رفته، بدونیم یه چیزایی آینه دلمونو کدر کرده.
اما سوال اینجاست که این صیقل زدن چه جوریاست؟ خودمون باید صیقل بزنیم یا باید مثل مولانا که شمس دلشو صیقلی کرد و رفت دلمونو بدیم دست کسی؟
. . . . .
Have you ever read the story of the Chinese and the romans in Molavi`s book, "Masnavi" ?
The story was about a king who held a painting competition between chinese and romans. He offered two rooms to the competitor. the rooms were beside eachother and were seprated with a curtain hanging in between. The king asked them to show their great art of painting on the walls of the rooms.
The Chinese asked the king for many painting stuffs and paint but the romans started to clean the walls and polish them to a high gloss without using any paint.
The very last day the king entered the Chinese room and looked at the walls with wonder as they were spectacular.
Then he ordered the servents to draw the curtain between two rooms to see the roman`s work as well; When the curtain was pulled, the reflection of chines art in the mirror-like wall of romans` room made a splendid spectacle. It looked as if the roman had painted the same painting but in a very fabulous and dreamlike way.
Very strange story !
Maybe in this story, Molavi is meaning to say , for feeling love and falling in it , we don’t need to trouble ourselves; what we need is to purify and polish the walls of our heart so that LOVE can reflect and fill every where like the way air and presence of god fill everywhere; this way LOVE can show itself to us.
The more we purify our heart, the more LOVE stays in our heart and gets permanent. And whenever love flys away from our hearts , we can know that the mirror of our heart is not reflective as before and is blur.
But there is a question remained “ how should we clean our heart ? should we purify it ourselves or should we give it to some one else to do so ?
In molavi`s case SHAMS cleaned his heart and went away; should we do that too ?!!!
